Dość często zdarzającą się nieszczelnością konstrukcji jest przeciek przez styk roboczy. Dwa oddzielne elementy konstrukcji takie jak płyta fundamentowa i postawiona na niej ściana "same z siebie” nie zapewniają szczelności. W nawet czasach technologii betonu wodoszczelnego takie przypadki nadal się zdarzają. Przyczyn jest wiele, ja skupię się na rozwiązaniu.

Uszczelnienie styku elementów konstrukcyjnych 

Założenia: 

  1. Styk nie nosi śladów wcześniejszej iniekcji 
  2. W styku nie zainstalowano: 
  • blachy uszczelniającej 
  • gumy uszczelniającej 
  • węża iniekcyjnego

ani żadnego innego elementu służącego do uszczelnienia. Mógłby on wywołać konieczość zmiany opisanej technologii naprawy.

Przyjmujemy, że naprawa nieszczelności pomiędzy dwoma elementami konstrukcyjnymi odbywać się ma w technologii iniekcji ciśnieniowej. Jest to zdecydowanie zalecany sposób naprawy takiego uszkodzenia. Próby tamowania wody przy użyciu szybkowiążących cementów zbyt często kończyły się fiaskiem, żebym mógł rekomendować ten sposób. Do wykonania iniekcji niezbędne będą następujące narzędzia i sprzęt: 

  • pompa ciśnieniowa 1 składnikowa do żywic
  • elektronarzędzia (wiertarka z funkcją podkuwania)
  • kompresor z pistoletem do przedmuchiwania otworów
  • hydronetka (opcjonalnie, do wilgotnych zwiercin w otworach)
  • pakery iniekcyjne

Przygotowania i zebranie informacji

Przed rozpoczęciem pracy należy zabezpieczyć miejsce wykonywania napraw, w szczególności, jeśli prace wykonywane są na użytkowanym już obiekcie. Przykładem takiej sytuacji są naprawy parkingów wielopoziomowych na obiektach galerii handlowych.

Konieczne jest ustalenie grubości naprawianych elementów konstrukcji, stopnia rozwartości styku oraz fakt zawilgocenia lub wręcz płynięcia wody. Kolejnym krokiem jest rozplanowanie miejsc wykonywania otworów i rozmieszczenie względem połączenia obu części konstrukcji. Jeśli uszczelniamy styk płyty dennej i stojącej na niej ściany, wiercimy w ścianie w kierunku płyty. 

Zaczynamy prace przygotowawcze

Iniekcja styku ściany i płyty dennejOtwory, najlepiej o średnicy 10 mm, należy rozstawić w odległości nie większej niż połowa grubości naprawianej ściany (najlepiej nieco mniejsza odległość). Przeważnie wykonuje się 8 - 10 otworów na 1 metr bieżący styku. Kąt wiercenia jest sprawą drugorzędną ponieważ najważniejsze jest, aby dowiercić się do styku roboczego w okolicy połowy grubości ściany. Najczęściej podawanym kątem wiercenia jest 45° ale należy to traktować bardzo umownie. Dzięki temu żywica wypływająca z otworu będzie równomiernie rozpływać się w przestrzeni uszczelnianego styku. Obok załączam schemat przedstawiający sposób wiercenia otworów w konstrukcji. Po wywierceniu i oczyszczeniu otworów sprężonym powietrzem (rurka pistoletu powinna być wsunięta do dna otworu i dopiero naciśnięty spust uwalniający powietrze) lub wodą należy wykonać bruzdowanie narożnika ściany i płyty. Powstały w ten sposób wpust najlepiej zamknąć materiałem na bazie cementu. Jeśli iniekcja ma być wykonywana tego samego dnia, dobrze jest użyć zaprawy szybkowiążącej. Zamknięcie pomoże utrzymać się żywicy wewnątrz styku podczas iniekcji ciśnieniowej. Kolejnym krokiem jest instalacja iniekcyjnych pakerów rozporowych w otworach. Instalujemy pakery iniekcyjne bez wkręconych kalamitek, dzięki czemu będzie możliwe odpowietrzanie lub odwanianie styku w miarę wypełniania go żywicą iniekcyjną. W tym artykule opisałem ważność odpowietrzenia konstrukcji podczas iniekcji. Kalamitki - zaworki zwrotne, są instalowane w trakcie iniekcji. 

Dokumentowanie prac

Dokumentowanie pracy to zebranie wszystkich informacji o sytuacji na obiekcie tj. pomiar temperatury otoczenia i betonu, pomiar długości elementu przeznaczonego do naprawy, podanie ilości pakerów. Dodatkowo należy notować ilości zużycia żywicy w przeliczeniu na 1 metr oraz kontrolować i notować poziom ciśnienia na pompie.  

Przygotowanie pompy iniekcyjnej

Po zakończeniu wszystkich przygotowań dotyczących konstrukcji betonowej, można przystąpić do przygotowania pompy do iniekcji. Chodzi o to, aby nie okazało się po zmieszaniu pierwszej porcji żywicy, że pompa nie podaje materiału, zawór nie utrzymuje ciśnienia albo wąż jest niedrożny. Grozi to związaniem materiału w pompie. Proste zalanie pompy rozpuszczalnikiem i przepompowanie go pozwala szybko ocenić poprawność pracy urządzenia. 

Dobór i przygotowanie żywicy iniekcyjnej

Styki robocze naprawiane są materiałami elastycznymi uwzględniającymi ruch obu części konstrukcji wykonywany względem siebie. Patrząc w  tabelę doboru materiału potraktowałbym je jako iniekcja ciśnieniowa w strukturę konstrukcji lub pomiędzy elementy konstrukcji. Ze względu na wymagany długi czas obróbki - czas potrzebny do wtłoczenia żywicy w niewielkie przestrzenie styku roboczego, zdecydowanie lepiej jest użyć żywicy na bazie poliuretanu. Kolejnym krokiem jest przygotowanie iniektu, a więc zmieszanie składników zgodnie z danymi zawartymi w karcie technicznej produktu. Doskonałą praktyką jest przygotowywanie bardzo niewielkich ilości żywicy, ok 0,5 l na raz, aby cały czas pompować świeży materiał o niskiej lepkości. Dobrą praktyką jest odlanie niewielkiej ilości materiału naprawczego do oddzielnego naczynia w celu kontroli prawidłowości zajścia reakcji. Dzięki temu możliwe jest również skontrolowanie orientacyjnego czasu reakcji do całkowitego związania.

Iniekcja ciśnieniowa styku roboczego

Iniekcję należy prowadzić systematycznie w jednym kierunku począwszy od pakera startowego, przy czym co 5-6 pakerów powinno się powracać do danej sekcji i wykonać ponowne uzupełnienie poziomu żywicy w wypełnianej przestrzeni. Idealnie, jeśli żywica przepływa stykiem i pojawia się w kolejnym pakerze iniekcyjnym, choć należy tu zaznaczyć, że nie zawsze udaje się to osiągnąć. Należy przyjąć, że na każdy metr uszczelnienia powinno się zużyć ok 0,5 l żywicy. Kiedy nie ma przejścia pomiędzy pakerami, dobrze jest wrócić w dane miejsce po chwili i dopompować nieco więcej żywicy. 

Kończymy naprawę

Po związaniu żywicy usuwa się iniektory i zaślepia po nich otwory. Efektem iniekcji powinno być uszczelnienie i wypełnienie styku elastyczną masywną (nie spienioną) żywicą mającą właściwości przenoszenia ruchu obu elementów względem siebie. 

Ciekawe przypadki i wspomnienie początków

Załączone do artykułu schematy przedstawiają w sumie dość prosty przypadek. Jednak czasem bywa i tak, że na płycie dennej jest wylana posadzka i nie ma bezpośredniego dostępu do narożnika ściany i płyty. Przez to nie można go ani wybruzdować ani zamknąć. Efektem może być niekontrolowany wypływ żywicy ze styku i uszczelnienie odbywa się nieco większym kosztem zużytego materiału.

Moje pierwsze zlecenie było jeszcze trudniejsze. Otóż na płycie dennej wylana była dodatkowa warstwa betonu o grubości ok 40 cm. Do styku musiałem się dostać zaczynając wiercić w tej dodatkowej warstwie. Uszczelnienie pakera, co wynikało z technologii, musiało znajdować się głęboko w otworze. Szczegóły niebawem, bo artykuł „moja pierwsza robota” jest już prawie skończony. Pomyśleć, że od tamtego zlecenia minęło już tyle czasu.

 

Masz pytania? Pisz na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

mgr inż. Mateusz Furs

manager ds. iniekcji

Inblock sp. z o.o.

 

 

 

Inblock sp. z o.o.

02-001 Warszawa

Al. Jerozolimskie 85/8

NIP 701-039-26-72

KRS 0000473003; SĄD REJONOWY DLA M. ST. WARSZAWY W WARSZAWIE, XII WYDZIAŁ GOSPODARCZY KRAJOWEGO REJESTRU SĄDOWEGO
Wysokość kapitału zakładowego: 50 000 PLN wpłacony w całości.

Zamknij

Ta strona uzywa plików cookies aby zapewnić poprawne jej funkcjonowanie Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj naszą Politykę prywatności.

Akceptuję pliki cookies od tej witryny.

"