fbpx

Styki robocze czy też inaczej mówiąc przerwy robocze tworzą się podczas betonowania. Powstanie jednych jest naturalną "koleją rzeczy" w procesie budowlanym i są nie do uniknięcia, inne są błędem wykonawczym i należy się ich wystrzegać za wszelką cenę. W tym artykule opisuję przyczynę powstawania oraz sposoby uszczelniania przerw roboczych. Bo to, że powinny być szczelne powinno być ich cechą wspólną. 

Powstawanie przerw roboczych w betonie

Przerwy robocze w betonie powstają wtedy, gdy betonowanie odbywa się w odstępach czasu dłuższych niż czas wiązania betonu. Kolejna porcja betonu może się jednolicie zespolić z poprzednią albo jest układana za późno i tworzy już osobny element betonu.

Płyty denne budynków powstają w odstępach czasu jako poszczególne działki betonowania. Unika się betonowania zbyt dużych powierzchni ze względu na skurcz betonu podczas wiązania, który prowadzi z kolei do powstawania rys i spękań czyli uszkodzeń. Połączenia poszczególnych działek betonowania to nic innego jak przerwy robocze w płycie dennej czy stropie. Taka przerwa robocza jest oczywiście zabezpieczana przed przeciekaniem poprzez instalację blach izolacyjnych, bentonitu czy węży iniekcyjnych. To przykład przerwy betonowania zamierzonej. Takiej, którą można kontrolować oraz zaplanować sposób uszczelnienia. 

Trzy przykłady styków roboczych powstałych jako wynik błędu na budowie

Rozwarstwiony strop nad garażem podziemnym jest przykładem wystąpienia przerwy w betonowaniu spowodowanej za długich odstępów w dostawie betonu na budowę oraz wietrznej pogody. Zanim beton z nowej gruszki został dowieziony i wbudowany, poprzedni zdążył już podwiązać na tyle, że oba betony nie utworzyły jednorodnej konstrukcji stropu.

Na budowie okazało się, że wylana wcześniej ścina żelbetowa jest za niska o około 30 cm. Postanowiono zatem dolać brakującą wysokość czy czym nie zabezpieczono w żaden sposób połączenia obu betonów (istniejącej już za niskiej ściany z dolewką) czyli właśnie styku roboczego. 

Obiekt mieszkalny z garażem podziemnym posadowiony na płycie dennej. Posadzka garażu to dodatkowa warstwa spadkowej wylana na płycie na folii jako warstwie poślizgowej. W posadzce zabetonowany odpływ liniowy, nieszczelny. Woda z odpływu przedostaje się pod posadzkę i po płycie fundamentowej rozpływa po całej powierzchni parkingu. Jak widać na poniższym schemacie, woda bez najmniejszych przeszkód przepływa pod ścianą i nawilżyć tynk znajdujący się na korytarzu i klatce schodowej. 

schemat przepływu wody z nieszczelnego odpływu liniowego pod posadzką

We wszystkich przypadkach, w związku z tym, że przerwa robocza powstała w sposób niezamierzony czyli jako błąd, nie było też przewidzianej żadnej izolacji przeciwwodnej. To właśnie te uszkodzenia przeciekają najczęściej, i to one są naprawiane przez nas w technologii iniekcji ciśnieniowej.

Uszczelneinie styku roboczego 

Jak ustaliliśmy powyżej naprawa nieszczelności pomiędzy dwoma elementami konstrukcyjnymi odbywać się ma w technologii iniekcji ciśnieniowej. Jest to zdecydowanie zalecany sposób naprawy takiego uszkodzenia. Próby tamowania wody przy użyciu szybkowiążących cementów zbyt często kończą się fiaskiem, żebym mógł rekomendować ten sposób. Do wykonania naszej naprawy niezbędne będą następujące narzędzia i sprzęt: 

  • pompa ciśnieniowa 1 składnikowa do żywic
  • elektronarzędzia (wiertarka z funkcją podkuwania)
  • kompresor z pistoletem do przedmuchiwania otworów
  • hydronetka (opcjonalnie, do wilgotnych zwiercin w otworach)
  • pakery iniekcyjne

Przygotowania i zebranie informacji

Przed rozpoczęciem pracy należy zabezpieczyć miejsce wykonywania napraw, w szczególności, jeśli prace wykonywane są na użytkowanym już obiekcie. Przykładem takiej sytuacji są naprawy parkingów wielopoziomowych na obiektach galerii handlowych.

Konieczne jest ustalenie grubości naprawianych elementów konstrukcji, stopnia rozwartości styku oraz fakt zawilgocenia lub wręcz płynięcia wody. Kolejnym krokiem jest rozplanowanie miejsc wykonywania otworów i rozmieszczenie względem połączenia obu części konstrukcji. Jeśli uszczelniamy styk płyty dennej i stojącej na niej ściany, wiercimy w ścianie w kierunku płyty. 

Zaczynamy prace przygotowawcze

Iniekcja styku ściany i płyty dennejOtwory, najlepiej o średnicy 10 mm, należy rozstawić w odległości nie większej niż połowa grubości naprawianej ściany (najlepiej nieco mniejsza odległość). Przeważnie wykonuje się 8 - 10 otworów na 1 metr bieżący styku. Kąt wiercenia jest sprawą drugorzędną ponieważ najważniejsze jest, aby dowiercić się do styku roboczego w okolicy połowy grubości ściany. Najczęściej podawanym kątem wiercenia jest 45° ale należy to traktować bardzo umownie. Dzięki temu żywica wypływająca z otworu będzie równomiernie rozpływać się w przestrzeni uszczelnianego styku. Obok załączam schemat przedstawiający sposób wiercenia otworów w konstrukcji. Po wywierceniu i oczyszczeniu otworów sprężonym powietrzem (rurka pistoletu powinna być wsunięta do dna otworu i dopiero naciśnięty spust uwalniający powietrze) lub wodą należy wykonać bruzdowanie narożnika ściany i płyty.

Powstały w ten sposób wpust najlepiej zamknąć materiałem na bazie cementu. Jeśli iniekcja ma być wykonywana tego samego dnia, dobrze jest użyć zaprawy szybkowiążącej. Zamknięcie pomoże utrzymać się żywicy wewnątrz styku podczas iniekcji ciśnieniowej. Kolejnym krokiem jest instalacja iniekcyjnych pakerów rozporowych w otworach. Instalujemy pakery iniekcyjne bez wkręconych kalamitek, dzięki czemu będzie możliwe odpowietrzanie lub odwanianie styku w miarę wypełniania go żywicą iniekcyjną. W tym artykule opisałem ważność odpowietrzenia konstrukcji podczas iniekcji. Kalamitki - zaworki zwrotne, są instalowane w trakcie iniekcji. 

Guzik 10 zasad skutecznej iniekcji

Dokumentowanie prac

Dokumentowanie pracy to zebranie wszystkich informacji o sytuacji na obiekcie tj. pomiar temperatury otoczenia i betonu, pomiar długości elementu przeznaczonego do naprawy, podanie ilości pakerów. Dodatkowo należy notować ilości zużycia żywicy w przeliczeniu na 1 metr oraz kontrolować i notować poziom ciśnienia na pompie.  

Przygotowanie pompy iniekcyjnej

Po zakończeniu wszystkich przygotowań dotyczących konstrukcji betonowej, można przystąpić do przygotowania pompy do iniekcji. Chodzi o to, aby nie okazało się po zmieszaniu pierwszej porcji żywicy, że pompa nie podaje materiału, zawór nie utrzymuje ciśnienia albo wąż jest niedrożny. Grozi to związaniem materiału w pompie. Proste zalanie pompy rozpuszczalnikiem i przepompowanie go pozwala szybko ocenić poprawność pracy urządzenia. 

Dobór i przygotowanie żywicy iniekcyjnej

Styki robocze naprawiane są materiałami elastycznymi uwzględniającymi ruch obu części konstrukcji wykonywany względem siebie. Patrząc w  tabelę doboru materiału potraktowałbym je jako iniekcja ciśnieniowa w strukturę konstrukcji lub pomiędzy elementy konstrukcji. Ze względu na wymagany długi czas obróbki - czas potrzebny do wtłoczenia żywicy w niewielkie przestrzenie styku roboczego, zdecydowanie lepiej jest użyć żywicy na bazie poliuretanu. Kolejnym krokiem jest przygotowanie iniektu, a więc zmieszanie składników zgodnie z danymi zawartymi w karcie technicznej produktu. Doskonałą praktyką jest przygotowywanie bardzo niewielkich ilości żywicy, ok 0,5 l na raz, aby cały czas pompować świeży materiał o niskiej lepkości. Dobrą praktyką jest odlanie niewielkiej ilości materiału naprawczego do oddzielnego naczynia w celu kontroli prawidłowości zajścia reakcji. Dzięki temu możliwe jest również skontrolowanie orientacyjnego czasu reakcji do całkowitego związania.

Iniekcja ciśnieniowa styku roboczego

Iniekcję należy prowadzić systematycznie w jednym kierunku począwszy od pakera startowego, przy czym co 5-6 pakerów powinno się powracać do danej sekcji i wykonać ponowne uzupełnienie poziomu żywicy w wypełnianej przestrzeni. Idealnie, jeśli żywica przepływa stykiem i pojawia się w kolejnym pakerze iniekcyjnym, choć należy tu zaznaczyć, że nie zawsze udaje się to osiągnąć. Należy przyjąć, że na każdy metr uszczelnienia powinno się zużyć ok 0,5 l żywicy. Kiedy nie ma przejścia pomiędzy pakerami, dobrze jest wrócić w dane miejsce po chwili i dopompować nieco więcej żywicy. 

Kończymy naprawę

Po związaniu żywicy, czyli kilka dni później, usuwa się iniektory i zaślepia po nich otwory. Efektem iniekcji powinno być wypełnienie styku elastyczną masywną (nie spienioną) żywicą mającą właściwości przenoszenia ruchu obu elementów względem siebie. 

Ciekawe przypadki i wspomnienie początków

Załączone do artykułu schematy przedstawiają w sumie dość prosty przypadek. Jednak czasem bywa i tak, że na płycie dennej jest wylana posadzka i nie ma bezpośredniego dostępu do narożnika ściany i płyty. Przez to nie można go ani wybruzdować ani zamknąć. Efektem może być niekontrolowany wypływ żywicy ze styku i uszczelnienie odbywa się nieco większym kosztem zużytego materiału.

 

Masz pytania? Pisz na adres     Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

mgr inż. Mateusz Furs

manager ds. iniekcji

Inblock sp. z o.o.

 

 

 

najnowsze artykuły

najczęściej czytane

Bez nazwy 1

Inblock sp. z o.o.

02-001 Warszawa

Al. Jerozolimskie 85/6b

tel. +48 503 809 898

NIP 701-039-26-72

KRS 0000473003; SĄD REJONOWY DLA M. ST. WARSZAWY W WARSZAWIE, XII WYDZIAŁ GOSPODARCZY KRAJOWEGO REJESTRU SĄDOWEGO
Wysokość kapitału zakładowego: 50 000 PLN wpłacony w całości.

Mapy Google

Zamknij

Ta strona uzywa plików cookies aby zapewnić poprawne jej funkcjonowanie Aby dowiedzieć się więcej przeczytaj naszą Politykę prywatności.

Akceptuję pliki cookies od tej witryny.

"